Publicaties over hiv

Bijscholing zorgverleners hiv
Mei 2017 – Agnes Elling en Ester Wisse hebben op 29 mei een bijscholing verzorgd voor hiv-verpleegkundigen en consulenten op de landelijke dag van de V&VN VCH. Daarbi gingen zij in op de bevindingen uit het vragenlijstonderzoek en interviews onder mensen met hiv en de interviews met zorgverleners naar (veranderende) betekenissen rondom sport en bewegen en ondersteuning vanuit de hiv-zorg (zie de Stats & Stories).

Tijdens de workshop stond de vraag centraal in hoeverre de ondersteuning van mensen met hiv door zorgverleners op het terrein van sport en bewegen verbeterd zou moeten en kunnen worden, onder andere naar aanleiding van deze uitkomst:

Afbeelding 1 - Aandacht voor B&S in gesprek

Ook ging het over in hoeverre hiv-verpleegkundigen daartoe voldoende expertise en (aanknopings)mogelijkheden ervaren. Aan de hand van diverse stellingen discussieerden de aanwezigen over het belang van het bespreken van sport en bewegen vanuit een bredere relatie tot kwaliteit van leven dan alleen een ‘sport-is-goed-advies’ en over belangrijke vervolgstappen om verbetering van de zorg op de dit gebied te realiseren. Bekijk de presentatie…


Sport in de spreekkamer – artikel plus>

plus-afb2

November 2016 – Het onderzoek Sport in Tijden van Ziekte concludeert dat de patiëntgerichte benadering van de verpleegkundig consulent waardevol is. Op die manier kan er open en eerlijk gesproken worden over de betekenis van sport en bewegen. Tenminste, als dat onderwerp aan de orde komt tijdens de halfjaarlijkse controle.

Lees hier het hele artikel dat is verschenen in plus>, het verenigingsblad van Hiv Vereniging Nederland (winter 2016, #03).


In Beweging – artikel HIVnieuws

hivnieuws
April 2015 – Voor het magazine HIVnieuws (ledenblad van consortiumpartner Hiv vereniging Nederland) is onderzoekster Ester Wisse geïnterviewd over sporten met hiv. Klik hier om het artikel te lezen (pdf).

 


HIV: MEER BEGELEIDING BEWEGEN EN SPORT WENSELIJK

30 juni 2014 – Een grote groep mensen met een hiv-infectie, ervaart weinig invloed van deze chronische aandoening op hun sport- en beweeggedrag. Wel beschouwen velen bewegen en sport als een goede graadmeter voor  hun gezondheid en heeft sport een positievere betekenis gekregen. De meesten zijn echter niet goed begeleid bij het (weer) oppakken of continueren van sport en bewegen. Dat blijkt uit een online studie onder 252 personen met hiv, afgenomen onder het Hivnet panel van de patiëntenvereniging Hiv Vereniging Nederland.

Voorkant HIVIn het kader van het NWO Sport project Sport in Tijden van Ziekte werden online afgenomen vragenlijsten onder vier patiëntengroepen (diabetes, depressie, borstkanker en hiv). Een diagnose met een chronische aandoening als hiv kan veel impact hebben op iemands leven, op gedrag en betekenisgeving.  Bij steeds meer chronische ziekten vormt advies of begeleiding bij bewegen en sport een integraal onderdeel van de behandeling, vanwege de positieve invloed op (medisch) herstel. In ons onderzoek staan de betekenissen van sport en bewegen voor mensen met een chronische aandoening centraal. Het accent ligt op verhalen over sport, bewegen, ziekte en gezondheid via interviews met mensen met diabetes, depressie, borstkanker en hiv en de (para)medische professionals die hen zorg verlenen.

De resultaten van deze eerste verkennende, kwantitatieve studie onder mensen met hiv geven een goed beeld van de grote groep etnisch-Nederlandse, hoger opgeleide, homomannen van middelbare leeftijd met hiv. Deze zijn echter niet representatief voor de gehele hivpopulatie in Nederland. Enkele uitkomsten van de studie:

  • De meerderheid ervaart hun gezondheid als (zeer) goed. Vijf procent noemt hun gezondheid (zeer) slecht, een kwart ‘gaat wel’. Vooral mensen met meerdere (hivgerelateerde) aandoeningen oordelen minder positief.
  • De meeste respondenten zijn gericht op een zo normaal mogelijk leven met hiv (restitutie) en velen herkennen zich ook deels in een meer op (spirituele) ontwikkeling gericht ziekteverhaal. Twee op de tien herkennen zich deels in een chaosverhaal met weinig hoop en nauwelijks toekomstperspectief, vooral respondenten met een slechtere ervaren gezondheid.
  • Een op de drie respondenten met hiv sport niet of nauwelijks; een kwart sport juist meer dan drie keer per week. Een kwart deed nooit echt aa sport.
  • Veel mensen met hiv zien bewegen en sport als een goede graadmeter voor hun gezondheid, maar volgens de helft is de hiv niet of nauwelijks van invloed op hun sportgedrag. Niettemin stelt ook een op de vijf minder te sporten vanwege de hiv, vooral mensen met een slechtere gezondheid.
  • Ongeveer de helft herkent zich ten dele in een sport-ziekteverhaal waarin de positieve invloed van de hivaandoening op de betekenis van bewegen en sport in hun leven centraal staat. Maar ook een grote groep stelt dat sport en bewegen voor hen nooit erg belangrijk was en dit niet veranderd is door hiv.

Omdat een meerderheid tevens aangaf niet goed begeleid te zijn bij het (weer) oppakken of continueren van bewegen en sport is het wenselijk dat er binnen het behandeltraject van mensen met hiv meer aandacht komt voor ervaren belemmeringen bij deelname aan  beweeg- en sportactiviteiten. Het gaat hierbij zowel om belemmeringen als gevolg van de impact van de diagnose als van bijwerkingen van medicijnen zoals moeheid, stijfheid  en andere gerelateerde aandoeningen.

Patiëntenorganisaties zoals HVN en de diverse groepen (para)medische hulpverleners kunnen een belangrijke rol spelen bij (digitale) kennisverspreiding en van individuele dan wel meer groepsgerichte praktische ondersteuning. De resultaten van de kwalitatieve vervolgstudies binnen het onderzoeksproject Sport in Tijden van Ziekte zullen meer concrete aanknopingspunten bieden voor de wijze waarop de ondersteuning het beste vorm kan krijgen en in hoeverre specifieke toegankelijke beweeginterventies haalbaar en wenselijk zijn.

Klik hier om de rapportage te lezen (pdf)

Advertenties